peter van toor, concentratiekampen, wo2, peter van toor, kamp Vught, concentratiekamp, wo2, nederland in WO2, tweede wereldoorlog,
bombardement rotterdam,
kamp vught, kamp amersfoort, kamp westerbork, ab judell, marinus soeters, ben strik, tweede wereldoorlog in nederland,
februaristaking, sion



           Tweede Wereldoorlogervaringen


                                 Toeval bestaat niet!


Tijdens een vakantie in Duitsland, in de buurt van Trier hadden we de gelegenheid om een aantal kampen te bezoeken. De grote vernietigingskampen zijn hier niet te vinden, die zijn in Polen gesitueerd, echter een aantal kampen, die onder leiding van de SS vielen waren hier wel geloceerd.

Bij de voorbereidingen voor de vakantie werd duidelijk, dat twee kampen redelijk goed te bereizen waren, vlak bij het dorp Hermeskeil lag het beruchte kamp Hinzert en op een grotere afstand bij het plaatsje Osthofen, ligt het gelijknamige kamp Osthofen. Op een bloedhete dag togen wij gevieren richting SS-Sonderlager/KZ Hinzert, niet wetende wat we konden verwachten.

Daar aangekomen verraste de omgeving ons, we hadden in de omgeving, tegen de heuvels al de wachttorens zien staan, die vanaf de weg duidelijk te zien waren. Door een roestig bord werden we links een kleine parkeerplaats opgestuurd, waar verder geen enkele auto stond. Vlak naast het parkeerterrein was een smalle ingang afgebakend met twee gemetselde paaltjes die behangen waren met allerlei plaketten, die herinnerde aan de tijd dat zich hier verschrikkelijke dingen afgespeeld moeten hebben. We liepen het pad op en werden getroffen door een serene stilte in een prachtig aangelegd parkje, dat in de eerste oogopslag helemaal te overzien was. Een kapel, een aantal gedenktekens, een groot aantal kleine kruizen, die de slachtoffers, die hier gevallen waren herdachten. Een prachtig onderhouden parkje, aan een kant overdekt met bomen, die een plezierige schaduw veroorzaakte op een ongelofelijke hete dag. Het was bijna niet voor te stellen, dat dit de omgeving was, waar zovelen ongelooflijk leed was toegebracht.

 

Sculptuur van de Luxemburgse gevangene Lucien Wercollier, met de tekst in Latijn en Duits: "In ardorem humanitatis, pacis et iustitiae" - "Durchdrungen von Menschlichkeit, Frieden und Gerechtigkeit".

Na een paar uur te hebben rondgekeken en een aantal foto's gemaakt te hebben vertrokken we weer naar onze accomodatie. Blij met het bezoek dat we hadden afgelegd en blij met de foto's die we hadden genomen, een gedetailleerd fotoverslag van ons bezoek, gemaakt met een gevoel, dat die wellicht nog wel eens van pas zouden kunnen komen. Niet wetende, dat we uiteindelijk inderdaad iemand erg blij zouden kunnen maken met de foto's die we hadden gemaakt en de beschrijving die we zouden kunnen geven.

Op 23 januari 2004, tijdens een bijeenkomst in het voormalige kamp Amersfoort, waar ik met mijn vader was uitgenodigd, zaten we rustig koffie te drinken en een aantal ex-gevangenen zaten met elkaar te praten, over hun gevangenschap in kamp Amersfoort en hun wederwaardigheden daarna. Ik was in gesprek met een paar ex-gevangenen van kamp Amersfoort, die geïnteresseerd luisterden naar een verslag van ons bezoek aan SS-Sonderlager/KZ Hinzert, toen ik werd aangesproken, door een man, die me vroeg of hij goed begrepen had dat ik in Hinzert was geweest. Toen ik dat bevestigde raakte we in gesprek en bleek, dat deze man, Peter van Toor was en enige tijd in Hinzert had doorgebracht. Hij vertelde me wat hij zich nog kon herinneren van het kamp en van zijn verblijf en na een lang gesprek over zijn ervaringen tijdens de oorlog, hoe hij in kamp Amersfoort was terechtgekomen en hoe zijn reis vanuit kamp Amersfoort naar Duitsland was verlopen, kreeg ik het gevoel, dat we het fotoverslag van het bezoek aan Hinzert met een vooropgezet doel hadden gemaakt. Het werd  me ook duidelijk, dat Peter van Toor, misschien wel dat vooropgezette doel was.

Peter van Toor op de kijkdag in voormalig kamp Amersfoort. Een toevallige ontmoeting?

Uiteindelijk heb ik de foto's in hoge kwaliteit geprint en ze opgestuurd naar Peter, die me vervolgens toezegde zijn geschiedenis op papier te zetten en me die toe te sturen, een geweldig gebaar, omdat ik weet hoeveel het van hem vergde om alles op te schrijven. Hij zou een belangrijk deel van zijn ervaringen weer opnieuw beleven.  

Zijn verhaal treft u op de volgende webpagina's aan, echter niet zonder u enige feiten over SS-Sonderlager/KZ Hinzert voor te schotelen.

 

De Zondenkapel in het voormalige SS-Sonderlager/KZ Hinzert.

Chronologie van het kamp:

1939 Hinzert wordt ingericht als "Polizeihaft- und Erziehungslagers für am Westwall eingesetzte, "straffällig" gewordene Arbeiter".

1. Juli 1940 Het SS-Sonderlager Hinzert wordt onder bevel van de "Reichsführers SS", dem Inspekteur für die Konzentrationslager, gebracht. Het kamp dient nu ondermeer als "Durchgangslager für Häftlinge naar andere KZ en als "Arbeitserziehungslager".

Herfst 1941 Massamoord op 70 Sovjet krijgsgevangenen uit het "Kriegsgefangenenlager" Baumholder d.m.v. een gif injektie.

September 1942 Wegens deelname aan de Luxemburgse algemene staking worden 20 Luxemburgers in het bos doodgeschoten.

25. Februari 1944 25 Luxemburgse verzetsstrijders worden in het bos vermoord en begraven.

Januari 1945 Het Lager wordt een buitenkommando van het Konzentrationslager Buchenwald.

Begin maart 1945 Vanwege de oprukkende geallieerde legers wordt het kamp geëvacueerd. In eerste instantie naar Frankfurt en later in de richting Kassel.

April 1945 De gevangenen worden bij Friedberg bevrijdt door het Amerkiaanse leger.

In totaal werden er in de zes jaar dat het kamp heeft bestaan ca. 14.000 mensen opgesloten, tegelijk bevatte het kamp ca. 1.300 mensen. Er werden relatief veel verzetsstrijders uit de westelijke buurlanden opgesloten, die later vaak naar andere kampen als Natzweiler en Mauthausen werden overgeplaatst, de gemiddelde verblijfsduur in het kamp bedroeg drie tot zes maanden. Daarnaast waren er Russische krijgsgevangenen, Nacht und Nebel gevangenen, Polen en Nederlanders.

Uiteindelijk zijn de meeste doden in het kamp overleden aan martelingen en vermageringen door de dwangarbeid in en rondom het kamp en in twee steengroeven, het was immers geen vernietigingskamp. Het juiste aantal doden is moeilijk aan te geven, maar wordt geschat op ongeveer 300. Er zijn ongeveer driehonderd kruizen aangebracht, die elk één van de slachtoffers verbeelden.

Het kamp zelf werd al voor 1950 geheel gesloopt en het land werd aan de boeren teruggegeven, vandaar dat een deel van het kamp op privéterrein ligt, dat overigens niet toegankelijk is.

 

Bron: Dokumentations-und Begegnungsstätte ehemaliges KZ Hinzert e.V.

A = Ehem. "Schutzhaftlager", (Privateigentum, nicht zugänglich)

1.  Lagertor, Haupteingang
2.  Haftlagerwache (Schließer)
3.  "Rapportbüro", "Empfang"
4.  "Quarantäne" u.a.m. (Stube 5)
5.  "Waschküche" u.a.m.
6.  "Kleinviehstall"
7.  "Revier" (Sanitätsbaracke für
     SS-Personal und Häftlinge)
8. "Kartoffelkeller" u.a.m.
9. "Bunker" (Häftlingsgefängnis)
10."Kohleschuppen"
11."Speiseraum"
12."Häftlingsküche"
13."Häftlingsverwaltung"
14."Marterpfahl" für" 
     Bestrafungen"
15.Strommast mit Lautsprechern
16."Apellplatz" (Strafrunden)
17."Löschteich" (Wasserfolter)
18.Holzplatz Hinteres Lagertor

B = Ehem. SS-Lagerteil, heute teilweise Gedenkstätte des Landes Rheinland-Pfalz

Gedenkstätte:
1. Sühnekapelle (1948)
2. "Ehrenfriedhof" (1946) ehem. Appellplatz der SS
3. Denkmal des ehem. luxemburgischen Häftlings
    Wercollier (1986)
4. Katafalk mit Namen von in den 60-er Jahren
    bekannten Opfern
5. Hinzerter Kreuz, früherer Platz der
    SS-Lagerfahne

Bis 1950 abgetragene Bauten:
 1. Kommandantur
 2. SS-Mannschaftsbaracke
 3. Pferdestall
 4. Magazine und Verwaltung
 5. SS-Führer- und GeStaPo-Baracke
 6. SS-Mannschaftsunterkunft
 7. SS-Gemeinschaftsräume
 8. Küche und Speiseräume für de SS
     Dienstgrade, Mannschaften, Kantine ua.
 9. SS-Bunker
10. Garagen und Werkstätten u.a.
11. Wache, "Nachrichtenstelle",
     SS- Arrestzellen
12. Standort des Kommandantenhauses
     (Privatgelände und nicht zugänglich)
     Kleinkaliberschießstand der SS
     (heute Privatgelände)




Bron:
 Dokumentations-und Begegnungsstätte ehemaliges KZ Hinzert e.V.







© Sion Soeters 2002 - 2013








 Contact

 Credits

Gastenboek

 Disclaimer

 Home