Bombardementen
a

                              Dresden februari 1945


Na aanleiding van een redelijk uitgebreide correspondentie die ik had met Chris n.a.v. de moraliteit van bombardementen op steden zoals Rotterdam en Den Haag en de interpretatie die hij had van een zinssnede die ik gebruikte in de webpage over het īVergeten Bombardementī (die overigens door zijn eigen filter tot stand kwam en door mij heel anders werd bedoeld en geinterpreteerd) heb ik toch besloten om ook aandacht te besteden aan een voorbeeld dat hij aanhaalde en waarvan hij aannam dat dit een vrij onbekend feit is.


Echter niets is minder waar. De bombardementen van de Geallieerden op steden in Duitsland zijn breed uitgemeten op het internet en vormen tot op de dag van vandaag een punt van grote onenigheid en discussie.

De reden, dat op deze website niet in een eerder stadium is ingegaan op deze bombardementen is simpel te verklaren uit het feit, dat deze site zich voornamelijk bezig houdt met Nederland en de Tweede Wereldoorlog en Duitsland of bombardementen op Duitsland niet als uitgangspunt heeft genomen. Toch wil ik ook het bombardement van de Geallieerden op de stad Dresden hier wel aan de kaak stellen en het als het laatste taboe van de Tweede Wereldoorlog op deze website behandelen. 

Dresden.

Begin 1945 maakten de Geallieerden zich op voor het eindoffensief tegen Duitsland. Onderdeel van het plan was het uitvoeren van zogenaamde 'tapijtbombardementen' op steden met als doel het maximaliseren van de schade en het aantal slachtoffers om op die manier de Duitse moraal te breken. Het officiŽle doel van dit bombardement was de Duitse aanvoer naar het Oostfront in te laten storten, de meer sinistere, maar echte reden was de Russen te laten zien waar de Geallieerde luchtmacht toe in staat was en ze te waarschuwen voor de slagkracht van de Geallieerde luchtvloot.

Dresden, een Duitse stad in de deelstaat Saksen, werd in de nacht van 13 februari en op 14 februari 1945 door de geallieerden gebombardeerd. Het was een stad met een historisch belangrijk centrum, veel Duitsers dachten dat deze stad niet aangevallen zou worden en vluchtten naar deze stad. De vluchtelingen waren grotendeels afkomstig uit het oosten van Duitsland dat in deze periode reeds door de Sovjet-Unie werd veroverd.

Het bombardement bestond uit 3 golven, in totaal werd de stad door bijna 1500 vliegtuigen gebombardeerd. Er werden niet alleen gewone brisantbommen gebruikt, maar ook veel brandbommen. Vlak na het bombardement dacht men dat er 200.000 ŗ 300.000 slachtoffers gevallen waren, tegenwoordig spreekt men van tenminste 35.000 slachtoffers, al kan dat aantal aanmerkelijk hoger liggen, vanwege de enorme toeloop van vluchtelingen.

Het bombardement op Dresden is tot op de dag van vandaag zeer omstreden. Al op 28 maart 1945 liet Winston Churchill aan de Royal Air Force weten niet veel nut meer te zien in bombardementen op Duitse steden. De tactiek van tapijtbombardementen van Arthur Harris wordt tegenwoordig in brede kring gezien als een oorlogsmisdaad. Sinds de verschijning van het boek "Der Brand" van historicus JŲrg Friedrich (58) is de discussie in Duitsland weer opgelaaid. Centraal staat de vraag: "Was Winston Churchill een oorlogsmisdadiger?"


Friedrich beweert in zijn nieuwe boek dat de massale bombardementen op Duitse steden in de Tweede Wereldoorlog, het doel hadden zoveel mogelijk burgers te doden. Meer dan zeshonderdduizend burgers kwamen bij de nachtelijke bommentapijten op steden als Hamburg en Dresden om het leven; kinderen, bejaarden, zwangere vrouwen en zieken werden door de vuurstormen weggevaagd. 'Het was een bewuste massaslachting', zei Friedrich tegen de Britse Daily Telegraph. 'De Britten moeten de moed opbrengen om hun verleden tegemoet te tredenī.

Friedrichs boek 'Der Brand', dat in delen is gepubliceerd in het massablad Bild, lokte in Groot-BrittanniŽ verontwaardigde reacties uit. Volgens de auteur heeft de combinatie van Duits schuldgevoel en het morele gelijk van de geallieerde overwinnaars - 'die ons na de oorlog voedden en beschermden tegen het communisme' - een discussie over de criminele aard van de bombardementen lang in de weg gestaan. 'Historische werken houden op op het moment dat de bommen vallen.'
Friedrich concentreert zich juist op het leed op de grond nadat de bommen vielen. Zo beschrijft hij grafisch de taferelen in Wuppertal in mei 1943 als in ťťn nacht driehonderdduizend bommen worden gedropt. Gebruik makend van hun boordgeschut maken Geallieerde soldaten vanuit de lucht jacht op groepen Duitse vluchtelingen. Friedrich: 'Ze werden afgeschoten als konijnen.'
Nadat Hamburg in de zomer van 1943 door brandbommen in de as was gelegd - met 45.000 doden als gevolg van de intense vuurstorm - zou Churchill voor Berlijn honderdduizend doden in gedachten hebben gehad.
'Dat zouden er meer zijn geweest dan de 88.000 die in Hiroshima stierven', aldus Friedrich. 'Hamburg' was volgen de historicus het omslagpunt. 'Dat was de overgang van oorlogvoeren naar het zaaien van dood en verderf.'


Friedrich, die standaardwerken schreef over de nazi-misdaden en over de processen in Neurenberg, baseert zich op Britse, Duitse en Amerikaanse bronnen. Volgens Duitse commentatoren doorbreekt hij 'het laatste taboe rond de Tweede Wereldoorlog'. De schaamte over de moord op de Europese joden en over de bombardementen op steden als Coventry, Warschau en Rotterdam was te groot.
De bekende Britse historicus Anthony Beevor, die bestsellers schreef over de oorlog, toonde zich niet onder de indruk van Friedrichs argumenten. 'Zij waren degenen die het terreur-bombardement uitvonden, de Duitsers vernietigden letterlijk complete steden. Om dan te zeggen dat het Britse antwoord daarop crimineel was, gaat mij echt te ver.'
Volgens Friedrich zouden de geallieerden Hitler ook zonder de massabombardementen op de knieŽn hebben gekregen. 'De bevolking voelde zich door die bombardementen zelfs nauwer met het regime verbonden.'
Dit is overigens geen nieuwe these. Dat de vernietiging van Dresden in februari 1945, onder leiding van luchtmachtbevelhebber Arthur 'Bomber' Harris, een pure wraakactie is geweest en niets heeft bijgedragen aan de val van Hitler, wordt door weinig historici bestreden. Bij dat beruchte bombardement kwamen 35.000 mensen om het leven. In totaal werden in Groot-BrittanniŽ naar schatting veertigduizend mensen gedood door Duitse bommen.


Hoe je deze bombardementen ook bekijkt, onmenselijk waren zij, of je nu praat over de bombardementen van de Duitsers op Nederlandse steden of over de Geallieerde bombarde-menten op Duitse steden.
Ook over de militaire noodzaak van dit soort oorlogshandelingen, waar de burger altijd de dupe van wordt zal nog wel lang gediscussieerd worden.





© Sion Soeters 2002 - 2013









 Contact

 Credits

Gastenboek

 Disclaimer

 Home